Je hebt de krantenkoppen gezien: China stelt een groeidoelstelling van "ongeveer 5%" vast. Er zijn nieuwe stimuleringsmaatregelen aangekondigd. De handelsspanningen blijven bestaan.

Maar als je een ondernemer, manager of IT-professional bent die zaken doet met (of concurreert met) Chinese bedrijven, ligt het echte verhaal ergens anders. Verborgen in de verslagen van rechtbanken en toezichthouders zitten signalen die je compliance-landschap de komende jaren zullen bepalen.

Dit is geen nieuw verhaal voor lezers van deze blog. Afgelopen september analyseerde ik hoe de "Opinions on the ‘artificial intelligence+’ action" van de State Council een gedurfde koers uitzetten naar 2035. De Two Sessions van 2026 (de jaarlijkse politieke top van China) kun je het beste zien als het volgende hoofdstuk: het moment waarop die top-downstrategie in aanraking komt met de machinerie van wetgeving, rechtbanken en handhaving.

Dit is wat er is veranderd, en wat dat voor jou betekent.

Op 3 september sprak het Europees Gerecht zich uit over de Latombe-zaak, waarin het jongste trans-Atlantische mechanisme voor datadoorgiften – het Data Privacy Framework – ter discussie stond. Tot verrassing van velen verwierp het Gerecht het beroep niet om procedurele redenen, maar inhoudelijk. Daarmee krijgt de Europese Commissie gelijk: de Amerikaanse waarborgen zijn volgens het Gerecht voldoende om van een adequaat beschermingsniveau te spreken.

Voor Europese bedrijven klinkt dit als goed nieuws. Maar wie denkt dat de kous hiermee af is, komt bedrogen uit.

Artificial intelligence (AI) has become an indispensable part of our lives and businesses, but as its adoption grows, so do concerns over its misuse and unintended consequences. Enter the concept of AI Governance Platforms—a trend forecasted by Gartner to dominate organizational strategies by 2025.

But what are these platforms, and can they truly ensure responsible AI usage? Or are they just another layer of "ethics washing"?