Je hebt de krantenkoppen gezien: China stelt een groeidoelstelling van "ongeveer 5%" vast. Er zijn nieuwe stimuleringsmaatregelen aangekondigd. De handelsspanningen blijven bestaan.

Maar als je een ondernemer, manager of IT-professional bent die zaken doet met (of concurreert met) Chinese bedrijven, ligt het echte verhaal ergens anders. Verborgen in de verslagen van rechtbanken en toezichthouders zitten signalen die je compliance-landschap de komende jaren zullen bepalen.

Dit is geen nieuw verhaal voor lezers van deze blog. Afgelopen september analyseerde ik hoe de "Opinions on the ‘artificial intelligence+’ action" van de State Council een gedurfde koers uitzetten naar 2035. De Two Sessions van 2026 (de jaarlijkse politieke top van China) kun je het beste zien als het volgende hoofdstuk: het moment waarop die top-downstrategie in aanraking komt met de machinerie van wetgeving, rechtbanken en handhaving.

Dit is wat er is veranderd, en wat dat voor jou betekent.

Een hotelboeking leidde tot een uitspraak die Belgische ondernemers wakker zou moeten schudden. De Guangzhou Internet Court sprak zich uit over de toepassing van de Chinese privacywet, de Personal Information Protection Law (PIPL), in een context die opvallend vertrouwd aanvoelt: een klant gebruikt een app van een buitenlands bedrijf, zijn persoonsgegevens worden gedeeld met derde landen, en hij stemt in via een algemene checkbox.

Maar wat voor Europese bedrijven vaak als normale praktijk geldt, bleek in China in strijd met de wet. En dat is geen ver-van-mijn-bedshow. Ook bedrijven zonder vestiging in China kunnen onder de PIPL vallen. Tijd om dit ernstig te nemen.